Pale wielkośrednicowe, Pale formowane świdrem ciągłym

PALE FORMOWANE ŚWIDREM CIĄGŁYM, CFA

Technologia pali CFA powstała w Stanach Zjednoczonych. W Polsce stosowana jest od 1994 roku.
Nazwa CFA, pali formowanych świdrem ciągłym, pochodzi od pierwszych liter nazwy w języku angielskim „Continuous Flight Auger Piles”.  W publikacjach krajowych niekiedy można spotkać nazwę - pale FSC (Formowane Świdrem Ciągłym). Są to pale wykonane dokładnie tą samą technologią co pale CFA. 
Pale CFA zaliczane są do pali wierconych (PN-EN 1536:2001, Pale wiercone). Różnią się one sposobem wiercenia i formowania trzonu od innych pali tego rodzaju.
Wykonawstwo polega na wwiercaniu w grunt ciągłego świdra ślimakowego na głębokość odpowiadającą pełnej długości pala. Istota metody polega na specjalnej konstrukcji świdra i technologii wykonania. Świder wkręcając się w grunt rozpycha go na boki i częściowo zagęszcza, z pewnym wynoszeniem gruntu na powierzchnię terenu. W centralnej części świdra znajduje się przewód rdzeniowy umożliwiający nieprzerwane tłoczenie betonu w czasie podciągania świdra. Przewód ten jest zamknięty podczas pogrążania świdra i otwarty w czasie jego podciągania. Specjalnie dobrana mieszanka betonowa, o odpowiedniej konsystencji i kruszywie, ściśle wypełnia przestrzeń pod świdrem. Prędkość podciągania świdra oraz pompowana pod ciśnieniem świeża mieszanka betonowa  zapewnia pełną stateczność otworu w czasie
wykonawstwa. Bezpośrednio po wypełnieniu otworu mieszanką betonową wprowadza się zbrojenie w postaci kosza zbrojeniowego.
Obecnie istnieje możliwość wykonywania pali CFA o średnicach od 0,4 m do 1,0 m (średnica świdra ślimakowego) oraz długości do 30 m.

Pompowanie betonu następuje pod ciśnieniem rzędu 200 ÷ 600 kPa (2 ÷ 6 at.).
Dla pali CFA bardzo ważne znaczenie ma prawidłowa technologia wykonania pala. Zachowanie właściwych rygorów technologicznych jest istotne dla pali wykonywanych w gruntach spoistych oraz szczególnie w niespoistych, obejmując fazy wiercenia i betonowania. Prawidłowe wykonanie pala CFA polega przede wszystkim na przestrzeganiu idei jego technologii tj. ciągłym zagłębianiu świdra ślimakowego w grunt i uzyskiwanie efektu dogęszczania gruntu w otworze (objętość gruntu rozpychanego musi przekraczać objętość gruntu przemieszczonego i wynoszonego na talerzach).

Pale CFA odznaczają się następującymi zaletami:

• brak wstrząsów,
• eliminacja rurowania otworu lub stosowania zawiesiny bentonitowej,
• ciągłości wykonania otworu i procesu betonowania trzonu pala,
• przemieszczanie gruntu na boki podczas zagłębiania świdra,
• podwyższony opór pobocznicy w wyniku zagęszczania gruntu oraz poprzez podawania mieszanki betonowej pod ciśnieniem (dobre zespolenie trzonu pala z gruntem),
• możliwość pokonania dużych oporów w gruncie (przewarstwień żwirowych lub kamienistych),
• bardzo duża wydajność wykonawstwa, wynosząca przeciętnie 30 min/pal,
• możliwość uzyskania większej nośność w stosunku do typowych pali wierconych (dla tych samych warunków gruntowych i parametrów geotechnicznych).